HISTORIA PRZEDPOTOPOWEJ LUDZKOŚCI W WIELKIM SKRÓCIE

Chronologia biblijna wskazuje, iż od czasu stworzenia Adama do nastania potopu upłynęło 1656 lat. Jak długi to okres, wystarczy uzmysłowić sobie przykładając tę miarę czasu do naszych dziejów. Wiemy, jak wielki postęp nauki i techniki dokonał się w naszej cywilizacji na przestrzeni tylu lat oraz jak wiele ważnych wydarzeń miało miejsce w przedziale 17 wieków. Trudno byłoby więc sądzić, iż świat przedpotopowy w przeciągu owego czasu stał w miejscu, tym bardziej, jeżeli weźmiemy pod uwagę dodatkowe czynniki ułatwiające taki rozwój. Ludzie byli długowieczni (Rodz. 5:1-32), co ułatwiało zdobywanie i gromadzenie doświadczenia, a ich umysły bliższe doskonałości. Jednak ową cywilizację, która istniała niemal 2 tysiące lat, pochłonęła całkowicie woda grzebiąc w swoim żywiole dorobek ówczesnej kultury, nauki i pamięć po wielkich umysłach tamtego świata. Pozostały jedynie strzępy informacji o tych zamierzchłych czasach, zamknięte w zaledwie 6 rozdziałach pierwszej księgi biblijnej. 

Jedynymi ocalałymi ludźmi, którzy przeżyli ten straszliwy kataklizm, był Noe i jego rodzina (Rodz. 7:11-14). Na podstawie ich relacji wiemy, iż wody potopu spadały na Ziemię przez czterdzieści dni i nocy tak, iż zakryły całkowicie najwyższe wierzchołki planety (Rodz. 7:17-24). 

Przytoczę tu fragment ciekawego opracowania na ten temat, które pozwala zdać sobie sprawę z potęgi tego kataklizmu: